Το τσουλάκι Μπάμπαλον

 Γυναίκα, σεξουαλικότητα και Θέλημα

Αυτό το ρεύμα που επικρατεί, κυρίως από τους Αμερικάνους/ες  Θελημίτες/ισσες, δεν αποτελεί  άποψη, ούτε θέση   ΌΛΩΝ  όσων ακολουθούν τη φιλοσοφία του Θελήματος ή/και το μαγικό σύστημα του Crowley.  Επικεντρωμένοι στο θέμα του σεξ, λες και το Θέλημα αφορά μόνο στο σεξ, με ένα χαμό από εικόνες σεξουαλισμού και καμιά επαφή με τις αρχετυπικές σημασίες και τα σύμβολα, με πλήρη άγνοια των ανθρώπινων και ηθικών αξιών που το Θέλημα εμπεριέχει, δίχως καμιά παιδεία, δίχως κανένα βάθος. Εντελώς σεξιστικό και κιτς είναι όλο αυτό το περιφερόμενο τσίρκο, κατά τη γνώμη μου, με τις γυναίκες να προβάλουν το σώμα τους όπως τα σφαχτά στα κρεοπωλεία, κραυγάζοντας με πάθος, «93», «156», «Babalon» και τους άνδρες να σκουπίζουν τα σάλια τους (ή άλλα υγρά, δεν ξέρω). Και πραγματικά, είναι σπάνιο να συναντήσει κανείς στο ίντερνετ πραγματικούς Θελημίτητες/ισσες, παρά μόνο αυτοαποκαλούμενους τέτοιους. Η πλειοψηφία των τελευταίων, δεν είναι παρά πολωμένοι στο σεξ άνθρωποι, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό στο λαπτοπ τους, αλλά με μηδαμινές γνώσεις της φιλοσοφίας και του μαγικού συστήματος. Το ρεύμα αυτό τείνει να δημιουργήσει μια διαστρεβλωμένη εικόνα για το Θέλημα, η οποία εξαπλώνεται μιμητικά και αυτό επειδή δεν ακούγεται κάποια άλλη, διαφορετική φωνή – άποψη.

(και τι θες τώρα εσύ Ρόδι;)

Καταρχήν, η άποψή μου είναι ότι το υπερτονισμένο ύφος του Crowley για τη σεξουαλική ελευθερία και έκφραση, ιδιαίτερα δε για τη γυναίκα, οφείλεται στην χρονική εποχή που έζησε, μια εποχή όπου η σεξουαλικότητα ήταν καταπιεσμένη, ιδιαίτερα για τη γυναίκα.  Υπήρχε πολύ υποκρισία και συντηρητισμός και σε αυτό επιτίθεται ο Crowley όταν γράφει με τόσο πάθος και προκλητικό ύφος σχετικά με αυτά τα θέματα. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει σήμερα. Αντίθετα, σήμερα προβάλλεται κατά κόρον το σεξ, υπάρχει ελευθερία στην ικανοποίηση των σεξουαλικών ορμών, η γυναίκα έχει αποκτήσει πια διδακτορικό στην «νόμιμη πορνεία» (βλ. άρθρο  Βιλλάρ).  Επομένως, λυπάμαι, αλλά γυναίκες και άνδρες που πιστεύετε ότι είστε Θελημίτες/ισσες, απλώς και μόνο επειδή είστε πολωμένοι στο σεξ είστε εκτός τόπου και χρόνου! Τι σχέση έχουμε εμείς με τους άνδρες και τις γυναίκες της βικτωριανής και μετέπειτα εποχής;

Πέρα από αυτό, η άποψή μου είναι ότι ο Crowley, υπήρξε μισογύνης και πολύ καταπιεσμένος άνθρωπος, λόγω του οικογενειακού του περιβάλλοντος και της χριστιανικής του ανατροφής και αυτό αντανακλάται στα γραπτά του. Επίσης, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τα πολύ αρνητικά συναισθήματα που είχε για τη μητέρα του. Είναι επόμενο όλα αυτά τα στοιχεία να συνέβαλαν στον μισογυνισμό του.  Επιπλέον, στην εποχή του ήταν ελάχιστες οι γυναίκες με παιδεία και ακόμα πιο ελάχιστες οι γυναίκες που ήταν εκπαιδευμένες στον αποκρυφισμό και τα Μυστήρια. Δικαιολογημένη (αν και όχι αποδεκτή)  λοιπόν η άποψή του για τις γυναίκες, οι οποίες σε συγκεκριμένα γραπτά του παρουσιάζονται ως απλά εργαλεία του μάγου και όχι ως ισότιμες συνεργάτιδες. Υπήρξαν ωστόσο γυναίκες που ξεχώρισαν, γυναίκες που κέρδισαν την εκτίμησή του, που είχαν πνευματικό επίπεδο, που μυήθηκαν και δοκιμάστηκαν στην Ατραπό. Αυτές δεν παρέλειψε να τις αναφέρει σε πολύ σημαντικά βιβλία του, όπως για παράδειγμα το «Magick».

Αυτό που θέλω να μεταφέρω στις γυναίκες, είναι πως το να είσαι Θελημίτισα δεν σημαίνει πως πρέπει να συμπεριφέρεσαι σαν τσούλα. Μπορείς να συμπεριφερθείς αν θες. Αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Όπως δεν είναι και για τον Θελημίτη να συμπεριφέρεται ως επιβήτορας. Μπορεί να το κάνει. Αλλά πάλι δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι ο εξευγενισμός και η πνευματικότητα, τουλάχιστον για μένα. Τέλος, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι τα σύμβολα που υπάρχουν σε κάθε μαγικό σύστημα, εξυπηρετούν κάποιους σκοπούς και έχουν διαφορετικές λειτουργίες από αυτές που επιφανειακά φαίνονται. Για να τα κατανοήσουμε μπορούμε να μελετήσουμε ψυχολογία (ειδικά τον Jung), μυθολογία, πραγματείες για τα Αρχαία Μυστήρια κλπ.

Αυτό που θέλω να μεταφέρω στις γυναίκες είναι επίσης ότι οφείλουν να εκπαιδευτούν, (με όποιο τρόπο και σε όποιο πλαίσιο κρίνουν αυτές καλύτερο) ώστε να είναι ισότιμες συνεργάτιδες των ανδρών και όχι εργαλεία τους. Να μην υποβαθμίζουν τον εαυτό τους. Να έχουν εμπιστοσύνη στις ικανότητές τους και στις δυνάμεις τους.

Όσο αφορά στο σεξ, δεν συνάντησα κάπου στα γραπτά του Crowley να μην αναφέρει την ιερότητά του. Φυσικά δεν λαμβάνω υπόψη τις αναφορές του στις ερωμένες του. Αυτά ήταν προσωπικά του βιώματα και επιλογές που καμιά και κανείς από εμάς δεν είναι υποχρεωμένος/η να ακολουθήσει. Αυτά τα γραπτά τα οποία λαμβάνω υπόψη είναι αυτά που αφορούν στη μαθητεία και την εκπαίδευση στο μαγικό σύστημα.  Θα έλεγα όμως ότι πρόκειται για 2 ταχυτήτων θέση. Η μια, που αφορά τον μη μυημένο και η άλλη που αφορά τον μυημένο στα Μυστήρια. Ωστόσο και στα δυο είναι σαφές ότι το ζητούμενο δεν είναι η υποταγή στα ζωώδη ένστικτα.

Ας δούμε εδώ κάποια ενδεικτικά αποσπάσματα:

Μην γίνεσαι ζώο. Εξευγένισε την  ηδονή σου!   (Be not animal; refine thy rapture!) (Liber Al, part II , 70)

«Το σεξουαλικό ένστικτο είναι μια από τις βαθιές εκφράσεις της θέλησης και δεν πρέπει να περιοριστεί, είτε αρνητικά με την παρεμπόδιση της ελεύθερης λειτουργίας του, είτε θετικά με την επιμονή στην ψεύτικη λειτουργία του. Τι είναι πιο βάναυσο από το να σταματήσει κανείς τη φυσική ανάπτυξη ή να την παραμορφώσει; Τι είναι πιο παράλογο από το να επιδιώξει να ερμηνεύσει αυτό το ιερό ένστικτο ως μια χυδαία ζωική πράξη, να το χωρίσει από τον πνευματικό ενθουσιασμό χωρίς τον οποίο είναι τόσο ηλίθιο όπως και ούτε καν  ικανοποιητικό στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα; Η σεξουαλική πράξη είναι ένα θείο μυστήριο της Θέλησης.»

(The Law is for all, σχόλιο στο part I, 38-41 του Liber Al)

Παρακάτω παραθέτω αποσπάσματα του Crowley σχετικά με τη γυναίκα. Σκοπίμως επέλεξα αυτά στα οποία συμφωνώ, αλλά αν κανείς επιθυμεί να διαβάσει και  άλλα, μπορεί να διαβάσει το Liber Aleph ή τις «Εξομολογήσεις» του.

«Εμείς οι Θελημίτες λέμε ότι «Κάθε άνδρας και κάθε γυναίκα είναι ένα άστρο». Δεν εξαπατούμε και δεν κολακεύουμε τις γυναίκες. Δεν την περιφρονούμε και δεν την εκμεταλλευόμαστε. Για μας η γυναίκα είναι ο Εαυτός της, απόλυτη, πρωτότυπη, ανεξάρτητη, ελεύθερη, αυτοδίκαιη, ακριβώς όπως είναι ένας άνδρας.»

 «Δεν Την θέλουμε ως σκλάβα. Τη θέλουμε ελεύθερη και βασιλική.»

 (The Law is for all, σχόλια στο part ΙΙI, 55 του Liber Al)

«Στο κεφάλαιο ΙΙΙ του Βιβλίου του Νόμου, παράγραφος 11 διαβάζουμε: “Let the woman be girt with a sword before me.”  Αυτή η γυναίκα αντιπροσωπεύει την Αφροδίτη, όπως είναι τώρα στο νέο αιώνα. Δεν είναι πλέον το απλό όχημα του άνδρα ομολόγου της, αλλά ένοπλη και μαχητική.»   (The Book of Thoth)

Θα  ήθελα να δώσω έμφαση εδώ στη λέξη «ΒΑΣΙΛΙΚΗ» (ROYAL). Τη λέξη αυτή όπως και τη λέξη «ΒΑΣΙΛΙΑΣ» (KING) τις χρησιμοποιεί συχνά ο Crowley. Και οι δυο αυτές λέξεις μας παραπέμπουν στην ευγένεια, στην αρχοντιά (nobility).

Στο «The law is for all», σχόλιο στο part II, 65-66 του Liber Al, αναφέρει πως οι «βασιλιάδες» είναι οι άνδρες που είναι ικανοί να καταλαβαίνουν τους εαυτούς τους. Ας παραβλέψουμε εδώ το γεγονός της αναφοράς μόνο στους άνδρες, για τους λόγους που ανέφερα στην αρχή του άρθρου και ας το μεταφέρουμε στους ανθρώπους και των δυο φύλων. Αυτοί για μένα είναι φυσικά εκείνοι/ες που έχουν αυτογνωσία, αλλά και εκείνοι/ες που είναι εξευγενισμένοι/ες  σε σκέψη, λόγο, πράξη, εκείνοι/ες που διαθέτουν αυτοπειθαρχία, εν ολίγοις εκείνοι/ες  που λειτουργούν σε επίπεδο ανώτερο του ζωϊκού.

Για το πώς μια γυναίκα ή ένας άνδρας θα λειτουργήσει μέσα στη φιλοσοφία του Θελήματος, το σεξουαλικό του ένστικτο και τη σεξουαλική του ενέργεια δεν είμαι αρμόδια να εξηγήσω. Αλλά ίσως θα μπορούσα να προτείνω με τι θα ήταν καλό να ασχοληθεί κανείς στα πρώτα βήματα.

Ας ασχοληθούμε πρώτα με την εσωτερική εργασία. Όπως οι Αλχημιστές, πρώτα ετοίμαζαν την Πρώτη ύλη και μετά άρχιζαν το Μεγάλο Έργο. Ο χρυσός, δεν είναι παρά το τελικό στάδιο του Μεγάλου Έργου.  Αλλά και εκεί, στην Αλχημεία, βλέπουμε πως είναι ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα που τελούν την ιερή ένωση. Ο χρυσός δεν μπορεί να παραχθεί παρά μόνο από εξευγενισμένα και τελειοποιημένα μέταλλα.

Ας μελετήσουμε τη φιλοσοφία τους Θελήματος, μέσα από τα κείμενά του.  Τις ανθρώπινες και ηθικές αξίες που προωθεί. Την πνευματικότητα που περιέχει. Ας μελετήσουμε Καμπάλα, ένα σύστημα που θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τα σύμβολα και τα αρχέτυπα που χρησιμοποιούνται στη μαγεία. Ας μελετήσουμε αλχημεία, αστρολογία, αρχαίες παραδόσεις, μυθολογία, για να προσφέρουμε στον εαυτό μας  μια σφαιρική και ολόπλευρη εκπαίδευση. Ας μελετήσουμε ψυχολογία και φιλοσοφία για να μάθουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Ας αποκτήσουμε παιδεία, ας ασχοληθούμε με την τέχνη σε οποιαδήποτε μορφή της. Ας εκπαιδεύσουμε το σώμα και το νου μας στην πειθαρχία, με πρακτικές όπως η γιόγκα και ο διαλογισμός. 

Με αυτά ως εφόδια, μπορούμε να βαδίσουμε με σιγουριά στην Ατραπό. Μπορούμε να αρχίσουμε να αγγίζουμε την πνευματικότητα. Και όταν διαθέτουμε πνευματικότητα τότε θα ξέρουμε πολύ καλά και το πώς να χρησιμοποιήσουμε τη σεξουαλικότητά μας και τη σεξουαλική μας ενέργεια. Θα έχουμε «εσωτερική»  ενημέρωση, όχι ενημέρωση από βιβλία ή τρίτους.

Να τι προτείνει και ο Crowley για τους αρχάριους στο Μονοπάτι:

(από το “The Law is for all”)

1.       Εφοδιάστε το νου σας, όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένα, με τη γνώση του πώς να τον επιτηρείτε και να τον ελέγχετε.

2.       Εκπαιδεύστε το σώμα σας να υπακούει το νου σας και να μην αποσπά την προσοχή του.

3.       Ελέγξτε το νου σας, ώστε να αφοσιωθεί εντελώς στην ανακάλυψη της αληθινής σας Θέλησης.

4.       Εξερευνήστε την πορεία αυτής της Θέλησης, μέχρι να φτάσετε στην πηγή του, τον Σιωπηλό Εαυτό σας.

5.       Ενώστε την συνειδητή θέλησή σας με την αληθινή Θέλησή σας και το συνειδητό Εγώ με τον Σιωπηλό Εαυτό. Πρέπει να είστε εντελώς αδίστακτοι στην απόρριψη κάθε ατόμου της συνείδησης που είναι εχθρικό ή ουδέτερο.

Γυναίκα έμεινες πολύ καιρό έξω από τους Ναούς.

Έλα πάλι εντός τους.

Αλλά, έλα ως Βασίλισσα.

Έλα με ενεργητικό ρόλο, έλα περήφανη, έλα εξευγενισμένη.

Έλα ανεξάρτητη, έλα αυτάρκης.

Έλα δυνατή, έλα ελεύθερη.

Έλα με Αγάπη.

Και μην καταδεχτείς δίπλα σου συνεργάτες πέρα από Βασιλιάδες.

    

  

Οι παραπάνω εικόνες είναι απο αρχεία Αλχημείας, εκτός από την τελευταία, η οποία είναι η κάρτα ταρώ "The Lovers". Οι ομοιότητες αφήνονται στην παρατήρηση του αναγνώστη. 

Διαβάστε και το υπέροχο κείμενο του John Whiteside Parsons 

"Η Γυναίκα Ζωσμένη με Σπαθί"
                               

Η ύπαρξη είναι αγνή χαρά - Aleister Crowley

"Η ύπαρξη είναι αγνή χαρά."

Ένα δικό μου βίντεο με ένα απόσπασμα από το

 "The Law is for all"  του Aleister Crowley.

"Remember all ye that existence is pure joy; that all the sorrows are but shadows; 

they pass and are done; but there is that which remains." (Liber Al)

Η Γυναίκα Ζωσμένη με Σπαθί

"Η Γυναίκα Ζωσμένη με Σπαθί"
                                    απο τον John Whiteside Parsons

Είναι σε σένα, γυναίκα, όμορφη χαμένη λυτρωτή της φυλής, που τολμώ να απευθύνω αυτό το κεφάλαιο. Αυτό που εξεγείρεται μέσα σου τώρα δεν είναι τρέλα, δεν είναι αμαρτία, δεν είναι μωρία, αλλά είναι ζωή, νέα ζωή και χαρά και φωτιά που θα γεννήσει μια νέα φυλή και θα δημιουργήσει ένα νέο ουρανό και μια νέα γη.

Όταν ήσουν παιδί, ο άνεμος δεν μίλησε σε σένα και ο ήλιος; Δεν άκουσες τη φωνή του βουνού, τις φωνές του ποταμού και της καταιγίδας;  Δεν είχες ακούσει τα μαντάτα των αστεριών και της σιωπής τις φωνές, ανείπωτο;

Δεν έμεινες γυμνή μέσα στο δάσος, με τον άνεμο πάνω στο σώμα σου και ένιωσες το χάδι του Πάνα;  Και η καρδιά σου φούσκωσε με την άνοιξη, άνθισε με το καλοκαίρι και λυπήθηκε με τον λύκο του χειμώνα; Αυτά τα πράγματα είναι το συμβόλαιο και μέσα σε αυτά η αλήθεια η παντοτινή.

Και αναζήτησες συντρόφους υψηλά ευγενείς, όπως εσύ, και δεν τους βρήκες, εκτός από φευγαλέες αναμνήσεις σε όνειρα και τραγούδια. Γιατί βρήκες στάχτη πάνω από τον κόσμο, μια στάχτη σιωπής και θλίψης και οι σύντροφοί σου περπάτησαν με ενοχή και ντροπή, μέσα στο φόβο και το μίσος, την αμαρτία και τη θλίψη της αμαρτίας, και ήσουν μόνη. Αχ, γέλιο υπήρχε, αλλά ταραχώδες γέλιο. Ευχαρίστηση, αλλά φευγαλέα ευχαρίστηση, ανικανοποίητη και με ντροπή. Και τώρα η καρδιά σου είναι θλιμμένη. Όμως μη λυπάσαι, αγαπημένη μου. Να είσαι χαρούμενη και άφοβη. Γιατί μέσα σου είναι το τραγούδι που θα συντρίψει τη σιωπή, η φλόγα που θα κάψει τη σκουριά.

Εσύ είσαι η λυτρωτής. Η λυτρωτής της αμαρτίας και της θλίψης, της ενοχής και της ντροπής, εσύ, γυναίκα, ω ενσαρκωμένο μεγαλείο! Πόσο καιρό υπηρέτησες σε αλυσίδες, μια σκλάβα στη λαγνεία γουρουνιών  και στην ενοχή γουρουνιών;

Πόσο καιρό σπαρταρούσες κάτω από την ακάθαρτη υποβάθμιση του ιερού σου ονόματος, πόρνη, ή υπέφερες σιωπηλά κάτω από την περίφημη υποβάθμιση που ονομάζεται αρετή;

Πόσο καλά γνώρισες το παλούκι, τον τροχό των βασανιστηρίων, το μαστίγιο,  τη ράβδο, τις αλυσίδες, την φυλάκιση, τον ενταφιασμό στην υπηρεσία του αφέντη σου.

Ήταν ο δεσμός του φόβου, ήταν η αδυναμία, ήταν η δειλία και η κατωτερότητα; Ω, ντροπή του ανθρώπου, τίποτα από αυτά δεν ήταν, ήταν αγάπη. Ένας άνδρας σταυρώθηκε σε μια λύτρωση που απέτυχε. Κι όμως δέκα φορές δέκα εκατομμύρια άνθρωποι σταυρώθηκαν, όμως αυτή η ατιμία δεν εξαργυρώθηκε.

Ιερέα, πατέρα, σύζυγε, εραστή, δεσμοφύλακα, δικαστή, δήμιε, λεηλάτη, γόη, καταστροφέα, αυτός ήταν ο εραστής σου, ο αφέντης σου, ω γυναίκα μολυσμένη.

Όμως λυπήσου τον, γιατί και εκείνος επίσης έψαχνε αγάπη.

Αλλά υπάρχει ένα τέλος και μια αρχή και η αρχή και όλο το μέλλον είναι μαζί σου. Γιατί είσαι η μητέρα της νέας φυλής, η λυτρωτής και η ερωμένη των νέων ανδρών, των ανδρών που θα είναι ελεύθεροι.

Τώρα θα σας μιλήσω για τους άνδρες. Οι άνδρες επιθυμούν τρία πράγματα στη γυναίκα, μια μητέρα σπουδαιότερη από εκείνους, μια σύζυγο λιγότερης αξίας από εκείνους και μια ερωμένη ίση με εκείνους. Ενάντια στη μητέρα πάντα επαναστατούν, τη σύζυγο κρατούν σε περιφρόνηση, η ερωμένη πάντα τους διαφεύγει.

Σκεφτείτε τον σύζυγο, πως μισεί τη γυναίκα και τρέπεται σε φυγή, φοβούμενος πως θα την φονεύσει.

Σκεφτείτε τον μεγάλο εραστή, πως δράττεται για αγάπη και τα χέρια του κλείνουν στο τίποτα.

Αυτά είναι σαστισμένα, φοβισμένα παιδιά, που παίζουν παιχνίδια ενάντια στο σκοτάδι. Και εκείνοι που φορούν μπρούτζο και σπαθιά, που βαδίζουν επιδεικτικά και φονεύουν, δεν είναι οι πιο τρομακτικοί από όλους; Επομένως λυπήσου τους, επομένως συγχώρεσέ τους.

(….)

Ήταν πολλές χιλιάδες χρόνια πριν οι ιστορίες γραφούν, που η αλλαγή ήρθε. Πρέπει να στρέψουμε τη μνήμη μας ακόμα πιο μακριά. Τότε που ξεπήδησε από τα λαγόνια, αν και είναι πολύ καιρό πριν, ο αιώνας της Ίσιδας, που λανθασμένα καλείται μητριαρχία. Δεν είναι μια μητριαρχία όπως την φανταζόμαστε, μια διοίκηση μιας λέσχης γυναικών ή  απογοητευμένων κοτόπουλων. Πρόκειται για μια ισότητα. Η γυναίκα είναι η ιέρεια, σε εκείνη αναπαύεται το μυστήριο. Είναι η μητέρα. Επωάζοντας τρυφερά. Η ερωμένη. Ταυτόχρονα παθιασμένη και απόμακρη. Η σύζυγος. Σεβαστή και τιμημένη. Είναι η γυναίκα μάγισσα. Είναι ισότιμη. Μη διαφοροποιημένος, ο άνδρας, οπλαρχηγός, κυνηγός, σύζυγος, εραστής, στοχαστής, πράττων. Η γυναίκα, ιέρεια, φύλακας του μυστηρίου, Σίβυλλα του ασυνείδητου, προφήτισσα των ονείρων. Επομένως ισορροπία. Σταθερότητα.

Στη συνέχεια, καταστροφή ανείπωτη, η πατριαρχία, αψίδα που χαρακτηρίζεται από το δαιμονικό μονοσεξουαλικό τέρας, τον Ιεχωβά. Τώρα, κάτω από την εξουσία των ιερέων, η γυναίκα είναι ένα κατώτερο ζώο, ο άνδρας ένας ανώτερος θεός, απομονωμένος, στο έλεος της ανελέητης νοημοσύνης του. Είναι πόλεμος, ολοκληρωτικός πόλεμος δίχως οίκτο, ανάμεσα στα υποχρεωμένα σε «πρέπει» συναισθήματα και στη νόηση που στερείται θελήσεως. Κάθε θρησκεία στην πατριαρχία είναι ένα αντιφατικό τερατούργημα – Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός, Βουδισμός, Μωαμεθανισμός, φασισμός, κομμουνισμός, δημοκρατία, επιστήμη και κάθε άλλη πίστη του ιστορικού κόσμου.  Είναι δόγμα, βασισμένο σε αξιώματα που μετακινούνται σαν άχυρα στον άνεμο της διανόησης και πάνω σε αυτή τη μεταβλητή δομή ο  άνδρας έχει αποτύχει και πρέπει να αποτύχει, γιατί γνωρίζει τη ματαιότητά τους και αγωνίζεται για αυτές με όλη την άρρωστη μανία της ματαίωσης. Γνωρίζει ότι είναι ένα μικρό αγόρι που παίζει με κατασκευαστικά παιχνίδια και συλλογές χημικών, που παίζει κλέφτες και αστυνόμους σε ένα παιχνίδι που πάει πολύ μακριά.

Έχει χάσει τη μητέρα του. Η σύζυγός του τον απογοητεύει. Η ερωμένη του διαφεύγει. Το  μυστήριο έχει περάσει έξω από τον ναό, εξορίστηκε από ένα γεροντικό και αυτάρκες συμβούλιο με γενειάδες.

Γυναίκα, γυναίκα, που είσαι; Επίστρεψε, γυναίκα, έλα πάλι πίσω με μας! Συγχώρεσε, ξέχασε, κάθισε μέσα τους ναούς μας, πάρε μας από το χέρι, φίλησέ μας στα χείλη, πες μας ότι μας αγαπάς, πες μας ότι δεν είμαστε μόνοι. Μάγισσα γυναίκα, μέσα από τις στάχτες των πασσάλων, ανορθώσου ξανά!

Βλέπετε, ήταν μέσα στη ντιανική λατρεία (dianic cult) που ο παλιός τρόπος συνέχισε. Εκείνες οι υπέροχες και τρομερές γυναίκες, η Messalina, η Toffana, η La Voisin και η de Brinvilliers, πήραν εκπληκτικές εκδικήσεις. Και άλλοι, γυναίκες και άνδρες επίσης, έψαξαν το απαγορευμένο μυστήριο στις μυστικές τελετές και αγόρασαν μια σύντομη επανένωση σε μια φοβερή τιμή.

Αυτή ήταν η ελπίδα της νεανίδος της Ορλεάνης (σημ μτφρ. Εννοεί μάλλον την Joan of Arc, «the maid of Orleans»), η ελπίδα των απελπισμένων εκατομμυρίων ότι επιτέλους θα έρθει η γυναίκα που θα τους λυτρώσει. Είθε η μοίρα και η αποτυχία της να σας διδάξει ότι η αθωότητα δεν είναι προστασία.

Ας είσαι πολυμήχανη, ω γυναίκα, ας είσαι σοφή, ευφυής, ανελέητη. Έχω πει, κατάλαβε, συγχώρεσε, ξέχασε. Αλλά μην ξεχνάς πάρα πολύ. Μην εμπιστεύεσαι τίποτα πάρα μόνο τον εαυτό σου.

Μίλησα για εκείνες τις μεγάλες δηλητηριάστριες, όμως υπάρχει μια χειρότερη εκδίκηση. Να ξέρετε ότι όλη η εκδίκηση είναι εκδίκηση στον εαυτό και η πιο φοβερή είναι εκείνη που λαμβάνεται από μια ψυχρή γυναίκα. Μετρήστε την στα εκατομμύρια και στα δέκα εκατομμύρια. Προσέξτε όχι αυτό που λέει στον σύζυγό της ή στον εραστή της. Προσέξτε καλά τι λέει στον οικείο της, το γιατρό της.

Ωστόσο με πολλές η αιτία βρίσκεται βαθύτερα. Βρίσκεται σε δυο πράγματα, στην αποτυχία του συντρόφου της να είναι άνδρας και στην δική της αποτυχία να είναι αληθινή προς τον εαυτό της.

Υπάρχει η μαύρη δολοφονική ενοχή με την οποία οι γονείς δηλητηριάζουν τα παιδιά τους και αυτή είναι η αιτία της ψυχρότητας.

Υπάρχει κατασταλμένη αιμομικτική αγάπη.

Υπάρχει ο φόβος της ασθένειας και ο φόβος των παιδιών.

Όμως εσείς, που έχετε γνωρίσει κάτι από αυτά τα πράγματα, μην έχετε καμιά ντροπή. Η δύναμη δεν γεννιέται, η δύναμη αποκτιέται με την κατανόηση και την υπέρβαση.

Έπειτα ελευθερώσου! Έπειτα τραγούδησε το παλιό, άγριο τραγούδι: Ευοί ιώ, ευοί Ίακχε, ιώ Παν, ιώ Παν, ευοί Μπάμπαλον!

Πήγαινε στα βουνά και στους ωκεανούς και στο δάσος, πήγαινε γυμνή το καλοκαίρι για να μπορέσεις να ανακτήσεις την παλιά χαρά και αγάπησε μετά  χαράς και ελευθερίας κάτω από τα αστέρια.

Όμως το σώμα δεν είναι όμορφο; Εδώ υπάρχει ένα μυστικό. Το σώμα διαμορφώνεται από το νου. Αγκάλιασε το φόβο, την καταπίεση, το μίσος, έπειτα εξέτασε το σώμα – ή μάλλον μην το εξετάσεις. Αλλά πήγαινε ελεύθερα, αγάπησε χαρούμενα, δίχως περιορισμό, τρέχα για λίγο γυμνή. Κι έπειτα παρακολούθησε τα μάγουλα που κοκκινίζουν, δες το στήθος που φουσκώνει, τα εύπλαστα περιγράμματα, τον ρέοντα ρυθμό.  Όλη η ασθένεια και όλη η παραμόρφωση εκτρέφονται μέσα στο φόβο και στο μίσος. Γι αυτό, ω γυναίκα, καλείσαι θεραπεύτρια.

Γυναίκα, ιέρεια του παράλογου κόσμου! Παράλογου, αλλά τόσο πολύ σημαντικού και τόσο θανατηφόρου επειδή είναι μη αποδεκτός και απορριπτέος.

Δεν θέλουμε να είμαστε μεθυσμένοι, δολοφονικοί, απογοητευμένοι, χτυπημένοι από την ανέχεια, άθλιοι δίχως αιτία. Αυτά τα πράγματα δεν είναι λογικά ή επιστημονικά, κι όμως υπάρχουν. Λέμε ότι δεν θέλουμε πόλεμο. Όμως η αιτία του πολέμου είναι μια ψυχολογική αναγκαιότητα και ο πόλεμος θα συνεχίσει μέχρι εκείνη η ανάγκη να εκπληρωθεί διαφορετικά.

Δεν ωφελούμαστε λέγοντας ότι θα αγαπήσουμε αυτό το πρόσωπο ή θα μισήσουμε εκείνο το πρόσωπο γιατί αυτό είναι λογικό. Κινούμαστε θέλοντας και μη, παρά τη λογική μας και τις δυνάμεις της θέλησής μας από τον ασυνείδητο, παράλογο κόσμο, από τις δυνάμεις που μιλούν σε μας στα όνειρά μας, στα σύμβολα και στις δικές μας ακατανόητες πράξεις. Και αυτά θα απολυτρωθούν μόνο από την κατανόηση, της οποίας το όνομα είναι γυναίκα. Μόνο με την απόκτηση της κατανόησης μπορούν να υπερισχύσουν η θέληση και η διάνοια, αλλιώς δεν είναι παρά τυφλές αυτοκαταστροφικές δυνάμεις.

Γυναίκα, μάζεψε τα ανάξια όπλα. Μάζεψε την κακία και το δηλητήριο, την ψευδή ψυχρότητα και την ψευδή ανοησία. Σύρε το σπαθί, το δίκοπο σπαθί της ελευθερίας και ζήτα έναν άνδρα να σε συναντήσει σε δίκαιη μάχη, έναν άνδρα κατάλληλο για σύζυγό σου, κατάλληλο για πατέρα του αετίσιου γένους σου.

Κάλεσέ τον, δοκίμασέ τον με το σπαθί και εκείνος θα είναι άξιός σου. Γιατί εσείς οι δυο είστε τα αρχέτυπα της νέας φυλής.

Κάπου στον κόσμο σήμερα υπάρχει μια γυναίκα για την οποία σφυρηλατείται το σπαθί. Κάπου υπάρχει κάποια που έχει ακούσει τις τρομπέτες του νέου αιώνα και θα ανταποκριθεί. Θα ανταποκριθεί, αυτή η καινούρια γυναίκα, στην υψηλή κραυγή εκείνων των αστέρινων τρομπετών. Θα έρθει ως μια επικίνδυνη φλόγα και ένα παραπλανητικό τραγούδι, μια φωνή μέσα στις αίθουσες της κρίσεως, ένα λάβαρο μπροστά στους στρατούς. Θα έρθει ζωσμένη με το σπαθί της ελευθερίας και μπροστά της βασιλιάδες και ιερείς θα τρέμουν και οι πόλεις και οι αυτοκρατορίες θα πέσουν και θα ονομάζεται ΜΠΑΜΠΑΛΟΝ, η πορφυρή γυναίκα. Γιατί αυτή θα είναι γεμάτη λαγνεία και περηφάνια. Θα είναι ευφυής και θανατηφόρα, ειλικρινής και αήττητη ως μια γυμνή λεπίδα. Και οι γυναίκες θα ανταποκριθούν στην πολεμική κραυγή της και θα απαλλαχτούν από τα δεσμά και τις αλυσίδες τους και οι άνδρες θα ανταποκριθούν στην πρόκλησή της, εγκαταλείποντας τους ανόητους τρόπους και τους μικρούς τρόπους. Και αυτή που θα λάμψει όπως το ερυθρό απογευματινό άστρο μέσα στο αιματηρό ηλιοβασίλεμα του Gotterdamerung (Λυκόφως των Θεών), θα λάμψει και πάλι ως ένα πρωινό άστρο όταν η νύχτα έχει περάσει και ένα νέο ξημέρωμα φθάνει πάνω από τον κήπο του Πανός.

Για σένα, ω άγνωστη γυναίκα, το ξίφος δεσμεύτηκε. Κράτα την πίστη!

Το παραπάνω κείμενο του Parsons βρίσκεται στο βιβλίο «Freedom is a two-edged sword».  Πιθανόν ορισμένοι άνθρωποι που θα το διαβάσουν να ξενιστούν, καθώς δεν εξυπακούεται ότι όλοι μας είμαστε ενήμεροι για το πνεύμα του Νέου Αιώνα, του Αιώνα του Παιδιού. Να διευκρινίσω λοιπόν ότι ο Parsons, όντας  Θελημίτης, μεταφέρει την οπτική του Θελήματος σχετικά με τη γυναίκα. Όσα αναφέρει με δραματικό τρόπο για τη γυναίκα του παρελθόντος, αφορούν την περίοδο της πατριαρχίας, καθώς η γυναίκα περνώντας από την περίοδο της μητριαρχίας, όπου ήταν άρχουσα των Μυστηρίων, στην περίοδο της πατριαρχίας εξέπεσε και υποβαθμίστηκε. Βεβαίως, όπως είναι φανερό, ο Parsons δεν προσδοκά την αναβίωση της μητριαρχίας, καθώς πρόκειται για παλαιά φόρμουλα (όπως και η πατριαρχία άλλωστε). Η οπτική του μας δίνει ένα νέο μήνυμα. Αξίζει κανείς να διαβάσει προσεκτικά το κείμενο και να κατανοήσει ποια είναι η γυναίκα του Αιώνα του Παιδιού. Ας δώσουμε βάση στο πόσο τονίζεται η κατανόηση των σφαλμάτων του παρελθόντος, χωρίς όμως να προωθείται μια λογική εκδίκησης ή οπισθοδρόμησης σε παλιά φόρμουλα.

 Ο Νέος Αιώνας  μας καλεί να υπερβούμε την μάχη των φύλων και να συμφιλιώσουμε τη Μητέρα με τον Πατέρα, να ξεπεράσουμε εν ολίγοις τα κατάλοιπα αλλά και τις πληγές της μητριαρχίας και της πατριαρχίας. Γιατί, αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί, η περίοδος της μητριαρχίας περιείχε επίσης πολύ σκληρότητα. Οφείλουμε να μελετάμε αυτές τις περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας που συνδέονται άλλωστε και με συγκεκριμένο επίπεδο συνειδητότητας.  Εξέλιξη όμως δεν μπορεί να επιτευχθεί με επιστροφή σε παλαιότερες φόρμουλες, όπως η μητριαρχία και η πατριαρχία, αυτό θα πρέπει να το καταλάβουν όλοι/ες οι θιασώτες και νοσταλγοί του παρελθόντος. Αντίθετα, μπορεί να επιτευχθεί με τη μελέτη και την κατανόηση του παρελθόντος, ώστε να επέλθει η υπέρβαση. Και υπέρβαση δεν μπορεί να είναι η οπισθοδρόμηση και η εμμονή, αλλά το αγκάλιασμα του νέου, που δεν είναι άλλο από το Παιδί. Το Παιδί, που αν και περιέχει τα στοιχεία της Μητέρας και του Πατέρα, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό και πρωτότυπο.

Φαινομενικά το γεμάτο πάθος κείμενο του Parsons απευθύνεται στη γυναίκα που θα μπορέσει να ομοιοδονηθεί με το Θέλημα, τη γυναίκα που θα έχει το θάρρος να ζωστεί το φοβερό αυτό δίκοπο σπαθί της ελευθερίας, αλλά ας μη γελαστούμε ότι η απεύθυνση δεν αφορά και τους άντρες. Ο στόχος είναι η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ. 

Ένα μικρό σχόλιο για το τέλος: Άσχετα από την γνώμη που μπορεί να έχει κανείς για τον συγγραφέα, ας μείνουμε στο μήνυμα. Ένα μήνυμα από έναν ευφυή άνθρωπο, ανήσυχο πνεύμα, εξαίρετο επιστήμονα. Το αν έμεινε συνεπής ως το τέλος ή αν κάπου έχασε τον προσανατολισμό του είναι ένα θέμα που δεν εξετάζουμε εδώ. Το μονοπάτι είναι γεμάτο τόσο με νίκες, όσο και ήττες για όλους μας.  

Για όσους/ες τυχόν θα ήθελαν να ερευνήσουν περισσότερο το θέμα, θα πρότεινα κάποια βιβλία όπως:

James George Frazer – The Golden Bough: A study in Magic and Religion

Julius Evola – Η μεταφυσική του φύλου

Lon Milo Duquette – Angels, Demons and Gods of the New Millennium

J. Daniel Gunther – Initiation in the Aeon of the Child : The Inward Journey

Esther Harding – Woman’s mysteries : The inner life of women revealed in religious myth and ritual

Χαρίτα Μήνη – Το Ιερό Θηλυκό και η Μαγδαληνή

Παναγής Λεκατσάς – Η Μητριαρχία
Robert Graves - Επτά ημέρες στη Νέα Κρήτη 
Robert Graves - Η Λευκή Θεά 

Μια απόπειρα σκιαγράφησης της εξέλιξης της συνείδησης μέσα από τις λατρείες και τα πάνθεα των εποχών έχω κάνει κι εγώ στην ανάρτηση  «Λατρείες, πάνθεα και εξέλιξη της συνείδησης». 

Ζωσμένη με σπαθί

«Let the woman be girt with a sword before me» 

(Book of the law, chapter III, verse xi)

«Αυτή η γυναίκα αντιπροσωπεύει την Αφροδίτη, όπως είναι τώρα στο νέο αιώνα. Δεν είναι πλέον το απλό όχημα του άνδρα ομολόγου της, αλλά ένοπλη και μαχητική» (Aleister Crowley - Book of Thoth, ATU V – The Hierophant)

Λεπτομέρεια απο την κάρτα ταρώ "Τhe Hierophant"